AddThis Social Bookmark Button
Untitled Document
منصور راپور؛ مرگ خاموش یک زندانی سیاسی دیگر مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
سه شنبه, 02 خرداد 1391 ساعت 02:42

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی: تنها ساعتی پس از اظهارات غلامحسین محسنی اژه ای سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران در خصوص بی تقصیری دستگاه قضایی جمهوری اسلامی در مرگ هدی صابر و هاله سحابی، منصور رادپور از زندانیان سیاسی بند ویژه امنیتی زندان رجایی شهر کرج (گوهردشت) عصر امروز دوشنبه اول خرداد ماه و در ششمین سال از محکومیت هشت ساله زندان خود، به علت سکته مغزی ناشی از فشارهای عصبی جان خود را از دست داد.

در پی انتشار خبر فوت این زندانی سیاسی، گزارش های تکمیلی حاکی از سکته مغزی این زندانی سیاسی در پی عدم رسیدگی و ارائه خدمات مناسب و به موقع درمانی پزشکی توسط کادر درمانی بهداری این زندان به این زندانی می باشد.

بر اساس گزارش های دریافتی از زندان رجایی شهر، این زندانی سیاسی که طی روزهای اخیر از ضعف جسمانی و افت فشار خون در رنج بوده است، چهار شب متوالی و به علت وضعیت نامناسب جسمانی توسط سایر زندانیان به بهداری این زندان منتقل گردید که مسئولان بهداری این زندان، بدون هیچ اقدام خاصی تنها با دادن یک قرص، وی را مجدداً روانه سالن 12، محل نگهداری وی کردند.

این زندانی 45 ساله، که متاهل و دارای دو فرزند پسر و دختر می باشد، ساعت 16 روز گذشته و بطور ناگهانی، همراه با کبودی نیمه سمت چپ بدن و خونریزی گوش و بینی جان خود را از دست داد.

به گفته همسر این زندانی سیاسی، آقای رادپور طی آخرین ملاقات ایشان که هفته گذشته صورت گرفت، از مخالفت مسئولان زندان و مسئولان قضایی با درخواست های مکرر وی برای انتقال به بیمارستان و پیگیری مسایل درمانی خود خبر داده بود.

آقای رادپور بیست و هفتم اردیبهشت ماه سال 1386 در جاده چالوس توسط مامورین وزارت اطلاعات دستگیر و پس از یک ماه نگهداری و شکنجه در خانه های امن وزارت اطلاعات به سالن ده بند چهار زندان گوهردشت و سپس بند سپاه و نهایتا به بند ویژه امنیتی این زندان منتقل گردید. این زندانی سیاسی طی دو حکم جداگانه در شعب 1 و ٨ دادگاه انقلاب اسلامی کرج، با اتهاماتی همچون «اقدام علیه امنیت ملی» و «همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران» مجموعا به هشت سال زندان محکوم شده بود.

زندانیان سیاسی بند ویژه امنیتی زندان رجایی شهر کرج (گوهردشت) طی ماه های اخیر و با تصمیمات عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران و همچنین محمد مردانی مدیریت این زندان - که بی شک نقشی عمده ای را در وقایع اخیر و مرگ تدریجی زندانیان سیاسی بر عهده دارند - تحت فشارهای روانی فزاینده ای قرار داشتند که از جمله این اقدامات می توان به محدودیت در برقراری تماس میان زندانیان و خانواده های ایشان، قطع ملاقات های حضوری و همچنین محدودیت در ارائه خدمات مناسب و به موقع درمانی به زندانیان سیاسی اشاره کرد که با توجه به وضعیت نامناسب و بعضاً وخیم تعدادی از زندانیان سیاسی، در پی تداوم این روند بی شک در آینده ای نه چندان دور می بایستی منتظر تکرار چنین فجایعی بود.

لازم به یادآوری است که طی چهارده ماه گذشته سه تن دیگر از زندانیان سیاسی به نام های محسن دگمه چی، حسن ناهید و هدی صابر نیز به علت مشکلات جسمی و بی توجهی مقامات قضایی و مسئولان زندان جان خود را از دست داده اند.