AddThis Social Bookmark Button
Untitled Document
گزارش سالانه عفو بین الملل: تداوم شکنجه و سرکوب در ایران مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
جمعه, 05 خرداد 1391 ساعت 18:58

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی: روز 24 ماه می سازمان عفو بین الملل گزارش سالانه خود در مورد کشورهای ناقض حقوق بشر را منتشر کرد. در این گزارش و در بخش مربوط به ایران آمده است" آزادی بيان، آزادی تشکل و گردهمايی به شدت محدود شد؛ مخالفان سياسی، فعالان حقوق زنان و اقليت‌ها و ديگر مدافعان حقوق بشر خودسرانه دستگير شدند؛ شکنجه و بدرفتاری‌های ديگر رايج بود؛ شلاق و قطع عضو با حکم قضايی اجرا شد و زنان و اقليت‌های دينی و قومی در عمل و قانون مورد تبعيض قرار گرفتند.

در این گزارش در مورد حوادث بعد از انتخابات 1388 آمده است "نيروهای امنيتی، از جمله نيروی شبه‌نظامی بسيج، به عمليات خود با معافيت تقريبأ کامل از مجازات ادامه دادند و برای قتل‌های غيرقانونی و ديگر موارد نقض جدی حقوق بشر که در زمان اعتراض‌های عظيم و اغلب مسالمت‌آميز پس از انتخابات رياست جمهوری ۱۳۸۸ و سال‌های پيش رخ داد تقريبأ هيچ‌گونه پاسخگويی نداده اند.

عفو بین اللمل با اشاره صریح به موضوع دستگیری های خودسرانه در ایران می گوید "ده‌ها نفر از روزنامه‌نگاران، فعالان سياسی و خويشاوندان آن‌ها، فيلم‌سازان، مدافعان حقوق بشر، دانشجويان و دانشگاهيان مورد آزار و اذيت قرار گرفتند، از سفر به خارج منع شدند، خودسرانه دستگير و شکنجه شدند و به‌خاطر ابراز نظريات مخالف با دولت به زندان افتادند و بعضی از آن‌ها که در سال‌های پيش دستگير شده بودند، پس از محاکمه ناعادلانه اعدام شدند." و همچنین "کسانی که به فعاليت‌های همجنس‌گرايانه متهم می‌شدند با آزار و تعقيب و مجازات‌های قضايی شلاق و اعدام روبه‌رو بودند."

این سازمان در مورد وضعیت اعدامهای صورت گرفته در ایران در سالی که گذشت منابع رسمی جمهوری اسلامی ایران اعدام دست کم 360 نفر را گزارش کرده اند، اما "اطلاعات معتبر ديگر حاکی از بيش از ۲۷۴ اعدام ديگر و اعدام مخفيانه بسياری از زندانيان بود." همچنین در بین این افراد اعدام شده بنا به گزارش منابع رسمی سه نوجوان زیر18 سال به چوبه دار آویخته شده اند این در حالی است که منابع غیر رسمی از اعدام بیش از 6 نفر سخن میگویند و شمار اعدام شدگان نیز نسبت به سال پیش افزایش چشم گیری داشته است.

سازمان عفو بین‌الملل در گزارش سالانه خود همچنین به اعمال شکنجه‌ و بدرفتاری با زندانیان اشاره کرده و نوشته است: "ضربه‌های شلاق را به کف پا و بدن بازداشت‌شدگان، گاهی در حالی که وارونه آویزان هستند، می‌زنند. آنها را با سیگار و اشیای داغ فلزی می‌سوزانند، اعدام ساختگی اجرا می‌کنند، به آنها از جمله با استفاده از زندانیان دیگر تجاوز کرده یا آنها را تهدید به تجاوز می کنند. در فضاهای پرازدحام بازداشت می کنند و نور، غذا، آب و رسیدگی پزشکی کافی را از آنها دریغ می‌کنند." و در ادامه می افزاید "ﺣﺒﺲ دراز ﻣﺪت در سلول انفرادی، ﮐﺘﮏ زدن، ﺗﺠﺎوز ﺑﻪ ﻋﻨﻒ و ﺗﺤﻘﯿﺮ ﺟﻨﺴﯽ را ﺷﺎﻣﻞ شده است. مرتکبان این شکنجه ها زندانیان را پیش از شلاق زدن خیس می کردند و به آلت تناسلی آنها شوک برقی داده اند" و این خود عاملی است برای مرگ زندانیانی که در زندانهای ایران هستند. گزارش های رسیده از منابع خبری بیانگر این است که "حداقل ۱۲ نفر در سال ۲۰۱۱ در شرایط مشکوکی در زندان فوت شده‌اند، از جمله در شرایطی که رسیدگی پزشکی یا اصلا ارائه نشده یا با تاخیرعرضه شده است."

عفو بين‌الملل در پايان گزارش خود در مورد ايران گفته است محروميت از ديدار از ايران را با مسئولان ديپلماتيک ايرانی مورد بحث قرار داده اما هنوز از اين ديدار محروم مانده است.

اين نهاد مدافع حقوق بشر همچنين نوشته است دولتمردان ايران به‌ندرت به نامه‌های عفو بين‌الملل واکنشی نشان داده‌اند.