AddThis Social Bookmark Button
Untitled Document
جشن تولد ضیاء نبوی با حضور جمعی از فعالان دانشجویی مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
شنبه, 02 دی 1391 ساعت 23:44

کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی: روز گذشته جمعی از فعالین سیاسی و دانشجویی با برگزاری مراسمی، تولد 29 سالگی ضیا نبوی دانشجوی ستاره دار دربند را جشن گرفتند.

عکس تزئینی - برگزاری تولد ضیاء نبوی و گرامیداشت چهلم ستار بهشتی در تورنتو – سیزدهم دسامبر 2012در این مراسم جمعی از هم بندیان سابق ضیا نبوی در زندان های اوین و کارون، نزدیکان و دوستان ضیا نبوی، فعالین دانشجویی دانشگاه نوشیروانی بابل، خانم ها مریم قدس، همسر آقای عبدالفتاح سلطانی و آقای نوری زاد حضور داشتند. حاضران در این مراسم با ذکر خاطرات خود از ضیا نبوی، یاد این دانشجوی زندانی را گرامی داشته و به ستایش مقاومت او پرداختند.

مهدیه گلرو در اشاره به دوران فعالیت مشترکش با ضیا نبوی و مجید دری در شورای دفاع از حق تحصیل گفت: «آن روزها ساعت جلسات شورا را که تعیین می کردیم، ضیا با وجود اینکه که گاهی از سمنان و گاهی هم از شمال خود را به تهران می رساند، و مجید با آنکه از عسلویه برای جلسه حاضر میشد، همواره در ساعت مقرر در مکان تعیین شده حاضر بودند. میخواهم بگویم که باین حد کارمان را جدی میگرفتیم».

«بعد از انتخابات و بازداشت شدن هایمان و در طول بازجویی ها، همۀ اعضای شورا به این مطمئن و دلگرم بودیم که هیچ کدام مان حرفی علیه شورا نخواهیم گفت و پشت هم خواهیم ایستاد».

ایشان همچنین تاکید کرد:

«فعالیتهای ما در شورای دفاع از حق تحصیل، مصداق کامل یک فعالیت صنفی و دانشجویی بوده و اتهاماتی که به اعضای شوراء در ارتباط با همکاری با سازمان مجاهدین نسبت داده شده - اتهامی که من از آن تبرئه گشتم، اما ضیا و مجید همچنان به واسطه این اتهام در تبعید بسر میبرند- یک کذب محض است».

مهدیه گلرو سخنان خود را با ارزوی آزادی ضیا، و امید به اینکه سی سالگی اش را در بیرون از زندان و در کنار خانواده و دوستانش جشن بگیرد به پایان برد.

علی ملیحی که در زندان اوین با ضیا آشنا و هم بند شده بود، در شرح خاطرات زندان گفت:

«من شش ماه با ضیا زندگی کردم، ضیا تخت زیرین مرا داشت، و من چنان به او عادت کرده بودم که بعد تبعیدش به اهواز، تا مدت ها علی رغم خواهش و اصرار هم بندیان برای حفظ روحیۀ جمع، من کنترلی بر احساسات و اشک ریختن هایم نداشتم».

در بخشی از این مراسم هم کلاسی های ضیا خاطراتی از دوران تحصیل خود در دانشگاه نوشیروانی بابل نقل کردند، تحصیلی که ضیا از ادامۀ آن محروم شد.

میلاد فدایی اصل، از همبندی های ضیا در وصف وی این گونه گفت: «تصور من از ضیا نبوی همواره فردی پر جنب و جوش و پر حرف بود، ولی بعد از آشنایی با وی متوجه شدم که جنب و جوش ضیا نتیجۀ پایان سکوت و آرامش اوست».

عاطفه نبوی، دختر عموی ضیا و از زندانیان سیاسی تازه از بند رهیده نیز با تاکید به سخنان مهدیه گلرو برای آزادی هر چه زودتر ضیا و سایر زندانیان سیاسی ابراز امیدواری کرد.

حسام سلامت - از اعضای شورای دفاع از حق تحصیل و از دوستان دوران دانشجویی آقای نبوی – در اشاره به دوستی دیرینه خود با ضیا به توضیح اولین و آخرین دیدار خود با ضیا پرداخت.

«اولین بار ضیا را در جلسۀ انجمن دانشگاه مازندران ملاقات کردم، و از همان جا رابطۀ دوستی عمیقی بین ماشکل گرفت، از همان ابتدا معلوم بود که ضیا پسر صادق و با جربزه ای است که اگر حرف یا ادعایی دارد تا انتهایش خواهد رفت و مقاومت خواهد کرد. همان طور هم که مقاومت کرد و وفادار ماند».

«آخرین دیدارمان هم دردورۀ بازداشت مان، در صحن عمومی دادگاه انقلاب بود، در حالیکه از حسن اتفاق در یک ردیف و به موازات هم نشسته بودیم، و او سرش را ماشین کرده بود، و ما در طول جلسه به یکدیگر نگاه می انداختیم و به حوادث جاری می خندیدیم!»

در این مراسم بسیاری از فعالان دانشجویی که در مقطع پس از انتخابات به زندان دچار آمده بودند، از جمله مهدیه گلرو، پیمان عارف، حسام سلامت، اشکان ذهابیان، میلاد فدایی و میلاد اسدی حضور داشتند.