AddThis Social Bookmark Button
Untitled Document
نامه 54 اعدامی از قزل حصار؛ در انتظاری هولناک به سر می بریم مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
جمعه, 05 تیر 1394 ساعت 13:28

 

این نامه را در شرایطی می نویسیم که هر روز از میان ما، عزیزترین دوستانمان را با زور بیرون کشیده و به دار می زنند، ما از نگرانی و دل آشفتگی مردن خواب و خوراک نداریم. هر ثانیه، هر دقیقه میمیریم و زنده می شویم. انتظار مردن در هر روز و ماه و سال درد بزرگ و احساس هولناک و رعب آوری است.

نشستن و منتظر شدن برای اینکه چه زمان قرعه مرگ به اسم من در می آید، برای شما کسانی که در آسایش و آرامش در کنار خانواده خود زندگی می کنید غریب و غیر قابل درک است!! وحشتناک تر اینکه عین همین احساس را نزدیکان ما اعدامیان، همسر، مادر پدر و فرزندانمان هر روز و هر ساعت تجربه کرده و در استرس و نگرانی دلهره آوری به سر می برند.

ما قربانیان رژیمی هستیم که از گرسنگی، فقر و بیچارگی، به ناچار و اجبارا در این مسیر تباهی ناخواسته قرار گرفته ایم و حالا نیز توسط همان رژیم ایجاد کننده آن فقر و بدبختی قتل عام می شویم. اگـر کار داشتیم، اگر محتاج نبودیم، اگر زندگیمان می چرخید و بچه هایمان گرسنه نبودند چرا باید به این کار مرگبار دست می زدیم؟!! آیا فهم این مسئله مشکل است که با علم به اینکه انتهای کار ما مرگ و اعدام بوده است، در چه گرفتاری و بدبختی عظیمی گیر کرده بودیم که تن به این کار انتحاری دادیم؟!! کسانی که بیکاری طولانی، شرمندگی اهل و عیال، به هر دری زدن و سیه روزی و نا امید شدن از راه چاره را تجربه نکرده اند حال و روز ما را نخواهند فهمید!!

فقر، بیچاره هایی مثل ما را که دستشان از همه جا کوتاه است در این مسیر قرار داده است و اگر تامین مالی می داشتیم چرا باید به این روز می افتادیم؟ ما به مردم ایران که با تبلیغات دروغین حکومت به ما به دیده بد نگاه می کنند می گوییم: ما از سر ناچاری قربانی کسانی از حکومت شدیم که روزانه تریلر تریلر مواد مخدر وارد کشور میکنند!! با یک بررسی ساده خواهید دید که 99 درصد از 22 هزار زندانی قزل حصار از بیچارگان و گرسنگان جنوب شهر و مناطق فقیر ایران هستند. ما از مردم شریف ایران و جهان و تمامی نهادهای حقوق بشری می خواهیم به داد ما مظلومین برسند.

با توجه به خطر اعدام فوری، ما از اعلام اسامی خود معذوریم

واحد 2 قزل حصار - واحد اعدامی ها