Untitled Document
حشمت طبرزدی: مادرم رفت چاپ
یکشنبه, 28 آبان 1396 ساعت 13:23

۲۸ آبان ماه، مادرم سکینه‌ی زیبایی (طبرزدی) پس از ۳ سال دست‌وپنجه نرم کردن با سکته‌ی مغزی (اولین سکته ی مغزی در بهار ۹۶ و در دفتر وزارت اطلاعات) و سکته‌ی قلبی و نارسایی ریوی، درنهایت در برابر مرگ تسلیم شد.

 

مقاومت او در برابر مرگ، همچون مقاومت در برابر سختی‌ها و ستم‌های گوناگون، درس‌آموز بود. باور نمی‌کردم، روزی برسد که مادرم، برود و من زنده باشم، اما در برابر واقعیت مرگ، نمی‌توان تسلیم نشد.

مادر، شیر زنی بود که دو فرزندش احسان و ابوذر، در دفاع از میهن همیشه جاودان به شهادت رسیدند و من افتخار داشتم که همواره و به‌ویژه در ۲۰ سال اخیر پشتوانه، مشاور و هم‌رزمم بود. می‌دانم همه‌ی مادرها عزیز هستند. مادرم برای ما عزیزترین بود.

مادر را همان‌گونه که خودش معین کرده است، در زادگاهمان روستای "در" از توابع شهرستان گلپایگان و پایین پای دو فرزند شهیدش و در جوار پدر به خاک خواهیم سپرد.

همه‌ی مادرها شاد باشند و به‌ویژه مادران زلزله‌زده و مادران شهدای راه آزادی و وطن، سلامت باشند.

حشمت اله طبرزدی-۲۶ آبان ماه ۱۳۹۶ خورشیدی.